خانه > لرستان, مطالب برگزيده, بخش فرهنگی > این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست

این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست

20/08/2008

اين شعر دکتر خسرو فرشید ورد واقعا زيبا و پرمعني است. قدر خانه و وطن خود را بدانيم و براي آباداني آن تلاش كنيم هيچ جا خانه آدم نمي شود

این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست
این خاک چه زیباست ولی خاک وطن نیست
آن دختـــــــــــر چشم آبی گیسوی طلایی
طناز سیه چشــــــــــم چو معشوقه من نیست
آن کشور نو آن وطــــن دانش و صنعت
هرگز به دل انگیــــــــــزی ایران کهن نیست
در مشهد و یزد و قم و سمنان و لرستان
لطفی است که در کلگری و نیس و پکن نیست
در دامن بحر خزر و ساحل گیلان موجی است
که در ساحل دریای عدن نیست
در پیکر گلهای دلاویز شمیران
عطری است که در نافه ی آهوی ختن نیست
آواره ام و خسته و سرگشته و حیران
هرجا که روم هیچ کجا خانه من نیست
آوارگی وخانه به دوشی چه بلایست
دردی است که همتاش در این دیر کهن نیست
من بهر که خوانم غزل سعدی و حافظ
در شهر غریبی که در او فهم سخن نیست
هرکس که زند طعنه به ایرانی و ایران
بی شبه که مغزش به سر و روح به تن نیست
پاریس قشنگ است ولی نیست چوتهران
لندن به دلاویزی شیراز کهن نیست
هر چند که سرسبز بود دامنه آلپ
چون دامن البرز پر از چین وشکن نیست
این کوه بلند است ولی نیست دماوند
این رود چه زیباست ولی رود تجن نیست
این شهرعظیم است ولی شهرغریب است
این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست

About these ads
  1. Arash
    15/11/2008 در 12:14 ب.ظ.

    شعر خیلی زیبایی است ، با تشکر.

  2. سايه
    23/10/2010 در 11:57 ق.ظ.

    من ماه گذشته در امريكا بودم، هر بيت اين شعر عين واقعيت است. اي كاش هموطنان ما اين همه به دنبال رفتن از ايران نباشند و در عوض به آباداني ايران عزير بكوشند. دلم حتي براي هواي آلوده تهران تنگ شده بود!!!!

  1. No trackbacks yet.
دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: