جمعی از وبلاگ نویسان خوزستان و لرستان با صدور بیانیه ای مخالفت خود را با انتقال آب از سرشاخه های سزار، دز و کارون به مناطق مرکزی اعلام کردند در اين بيانيه آمده است:طراحان و مجریان برخی طرحهای ملی و کلان بیش از آنکه عدالت و برابری و منافع ملی را ملاک تصمیمگیریهای خود بدانند توسعه برخی مناطق خاص را محور برنامهها و هزینهکردهای هنگفت خود میشمرند.
متن بيانيه
بسم الله الرحمن رحیم
کشور پهناور و حاصلخیز جمهوری اسلامی ایران میراث مشترک تمام ملت ایران است و حق استفاده و بهرهبرداری از کلیه منابع و ثروتهای خدادادی طبیعی این سرزمین به صورت یکسان متعلق به تمام اهالی و مناطق این سرزمین خواهد بود، از همین رهگذر مردم استانهای قم، مرکزی و اصفهان به همان اندازه حق دارند که مردم استانهای خوزستان و لرستان.
اما به نظر میرسد طراحان و مجریان برخی طرحهای ملی و کلان بیش از آنکه عدالت و برابری و منافع ملی را ملاک تصمیمگیریهای خود بدانند توسعه برخی مناطق خاص را محور برنامهها و هزینهکردهای هنگفت خود میشمرند. یکی از موارد قابل ذکر از این دست که در سالهای اخیر و مخصوصا در طول یکسال گذشته موجب اعتراض و نگرانی اقشار مختلف مردم استانهای لرستان و خوزستان را فراهم آورده است طرح غیرقابل توجیه «قمرود» میباشد.
به موجب این طرح حجم عظیمی از آبهای سرچشمه رودخانه دز و کارون با صرف هزینههای سرسام آور از بودجه ملی درحالی جهت استفادههای صنعتی، کشاورزی و.. به مناطق مرکزی کشور و استانهای مرکزی، اصفهان و قم انتقال مییابد که استانهای پائین دست در حال حاضر برای همین مصارف خود دچار مشکل بیآبی و کمآبی هستند به گونهای که حجم وسیعی از اراضی استانهای خوزستان و لرستان دیم و یا کمبازده و کمآب میباشد.
پرواضح است که تا جائیکه انتقال آب به منظور شرب هممیهنان باشد جای هیچ مخالفتی و اعتراضی نخواهد بود اما تغییر مسیر رودخانهای خدادادی که از دل استانهایی دارای مشکلات عظیم در زمینههای اشتغال و صنعت و کشاورزی هستند به استانهای دیگر جهت سرمایه گذاری صنعتی و کشاورزی چه توجیهی دارد؟
نگرانی جمعی از اهل قلم و وبلاگ نویسان خوزستانی و لرستانی اینست که چگونه درحالیکه با صرف کسری از هزینههای قم رود میتوان زمینهای این مناطق را تبدیل به مزرعهی طلا کرد باید این آبها با هزینههای سرسام آور ملی راهی استانهائی بشوند که از نظر صنعتی و وضعیت اقتصادی و اجتماعی به مراتب از منطقهی ما مرفهتر و دارای مشکلات کمتر هستند، به گونهای که استان لرستان دارای بیشترین آمار بیکاری در سطح کشور میباشد و استان خوزستان نیز از همین حیث رتبه نگران کنندهای دارد.این طرح نقش تخریبی بسیار حائز اهمیتی در زمینه محیط زیست منطقه دارد و از آنجا که بخش قابل توجهی از رودخانه کارون را شامل میشود تاثیر منفی در میزان آبدهی این منبع عظیم خدادادی که یکی از مهمترین منابع درآمد و تولید ملی محسوب میشود خواهد داشت.اجرای چنین طرحی برخلاف منافع ملی میباشد و پيگیری و اجرای آن به منزلهی بیتفاوتی و بیاعتنائی به حقوق مسلم مردم لرستان و خوزستان خواهد بود، ما وبلاگ نویسان خوزستانی و لرستانی وظیفه شرعی و ملی خود میدانیم از این باب تذکر داده و مراتب اعتراض خود را به مسؤولین ذیربط ابلاغ نموده خواهان واکنش مناسب در این زمینه هستیم.
تاكنون بيش از 50 وبلاگ نويس اين بيانيه را امضاء نموده اند و پيش بيني مي شود تا چند روز ديگر اين تعداد به بيش از يكصد وبلاگ برسد
برای خواندن این بیانیه و امضاء آن می توانید از طریق لینک زیر اقدام کنید:
http://lori.blogfa.com/post-281.aspx
عكس تزئيني و مربوط به انتقال آب كوهرنگ بختياري به زاينده رود است كه البته باز هم در اصل قضيه فرقي نمي كند!
دستهبندی شده در: اردل, الیگودرز, انديمشك, ايذه, باغ ملك, بروجن, بهبهان, بهمئي - ليكك, دزفول, دنا - سي سخت, شهركرد, شوش, شوشتر, فارسان, كهگيلويه - دهدشت, كوهرنگ - چلگرد, لالي, لربلاگها, لردگان, لرستان, ياسوج - بويراحمد, گچساران - دوگنبدان | برچسبها: خوزستان



































































با سلام
آخرین زلزله های بروجرد در آدرس زیر به ثبت رسید:
http://new-age.blogfa.com/post-297.aspx
همشهریان عزیز
اسم رود اولویت اول نیست هر چند اگر اسم بومی باشد بهتر است و انشا ء الله ما این اسم را عوض خواهیم کرد.
مشکل و خواسته و نیاز و درد مردم شهر ما چیز دیگری است شما را دنبال آب نبات و پفک غیره نفرستند.
وجود آب و ایجاد سد یعنی توسعه پایدار
اما بشرط آنکه مردم و مسئولین شهر بدنبال این باشند که درصدی از این آب را مطالبه کنند و با ایجاد خطوط انتقال آب 40 تا 50 کیلو متری ، این آب را جهت تبدیل اراضی بیش از 300 کیلو متر مربعی دیمی اطراف شهر به اراضی آبی بارانی و قطره ای مدرن استفاده کنند سپس دانشگاهها و نخبگان شهر با تحقیق علمی راهکار تولید محصولات استراتژیک را جهت صادرات ارائه دهند .
و همچنین چگونگی ایجاد منطقه گردشگری و جذب توریست را در اطراف سدها ارائه نمایند (مثل شادگان بر روی سد زاینده رود).
و سپس جوانان شهر و تحصیلکرده گان و سرمایه گذاران شهر با ایجاد شهرک های صنعتی در اطراف شهر و ایجاد صنایع تبدیلی کشاورزی گام بزرگی جهت ریشه کنی بیکاری و فقر از چهره مردم نجیب این شهر و حومه آن بردارند.
ظرفیت ها و مزیت ها ی این شهر بی نظیر است اما افسوس
و صد افسوس که در این شهر نخبگان در خواب خرگوشی بسر
می برند و مردم هم یا بی اطلاع اند یا درگیر مشکلات معیشت
و … هستند و مدیران نیز یا غیر بومی اند وغیر دلسوزند یا
سیاسی اند و یا ناکارآمدند
اگر این مزیت ها در اختیار یزدی ها- اصفهانی ها
یا رفسنجانی ها بود ، با یک برنامه ریزی پنج ساله ،
دیگر این شهر یک ذره فقر و بیکاری و عقب ماندگی نداشت
غیر از تاسف حالی به ادم نمیدهد
در حالیکه اب سیروان از استان کرمانشاه به عراق میرود وبودجه ای برای مهار ان نیست ویا به اعتراضات عراقیها توجه میشود .
اما برای بردن اب لرستان تشنه به قم تا بازهم جمعیت قم زیاد شود .کار با سرعت انجام میشود وبه اعتراضات لرها توجهی نمیشود وتخم کینه در دلها میکارند تا جائیکه من میدانم در این پروژ ه ها باید منافع کسی پایمال نشود نه اینکه دشتهای تشنه الیگودرز تشنه تر وشهر انگلی قم گنده تر
خلایق هرچه لایق
بازهم میبینیم که برای حکومت اسلامی عربها از ایرانیان اصیل محترمتراند
ایران یعنی یزد، اصفهان، کاشان و …
ما که ایرانی نیستیم.
آب مثل نفت یک عنصر ملی است و تحت مالکیت یک شهر نیست.
حق کلانشهر قم داشتن آب آشامیدنی منطبق بر استانداردهای یک کلانشهر است و تامین این آب از وظایف دولت می باشد.
اگر اینگونه نیست پس نفت خوزستان هم فقط برای خوزستان بود نه کل ایران.
در ضمن در شهر قم اصیل ترین قومیت های ایرانی از سالیان دور سکنی گزیدند و این شهر از کهن ترین شهرهای ایران است که قدمتی بیش از چهار هزار سال دارد. و قوم عرب هیج جایگاهی در این شهر نداشته و ندارند و نخواهند داشت.