كوهدشت عزيزم ، سلام

 وبلاگ كوهدشت سيتي: سلام کوهدشت عزیزم٬ کوهدشت غریب و همیشه تنهایم ، کوهدشت بن بستم ٬ سلام بر زخم های کهنه ات، دردهای نگفته ات که هیچ وقت مجالی برای گفتن نداشتی٬ سلام بر مردمان دلتنگ و همیشه قانعت… کوهدشت گلم حالت چطور است عزیزم دلم چه می کنی؟ با مریضی هات چطوری؟ می دانم مثل همیشه می سازی  و می سوزی.. گلو درد چرکینت چطوره ؟ … هنوز هم تزریقات چی های ناشی بهت پنی سیلین  می زنند؟     تنگی نفست چطوره گلم ؟ شنیدم داری تلاش می کنی آسم مزمنت رو درمان کنی؟

راستی هنوز دنبال دود و دمی یا نه؟! اعتیادت را چکار کردی؟ … ادامه میدی یا درمان شدی؟… زبونم لال شنیدم مصرفت بیشتر شده ؟ با مرام می گن تازگی ها اکس خور شدی ٬ کراک هم که مصرف می کنی  ؟ میدونی خیلی خطر ناکه؟ میگن اگه ادامه بدی کرم میزنه به همه جات ٬ باآرتروز گردنت چه می کنی؟… هنوز درددت می کنه ؟ احتمال میدم دیگه تاحالا باید دیسک کمرت هم عود کرده باشه…؟

بازخم معده چطوری؟… یادمه خیلی  اذیتت می کرد ٬ یادته میگفتم اینقدر کم خوری نکن عاقبت زخم معده می گیری! … این غذاها دیگه با معده ات سازگار نیست .

یادم میاد اون موقع ها بیکار بودی ٬ هنوز هم بیکاری درسته ؟ .. با بیعارای شهر چکار می کنی ؟  با نداری زمان بیکاری بچه هات چکار می کنی؟ … الهی بمیرم ٬ شنیدم چند تا  از بچه هات شام شب ندارن ٬ از درد بیکاری رفتن کرج ٬ یه جایی به اسم حصار ٬ اولش فکر کردم زندانه ٬ ولی بعد که رفتم و دیدم  متوجه شدم  دست کمی از زندان نداره ٬ … سن و سالت هم که دیگه بالا رفته ٬ اگه تا حالا کاری گیر نیاوردی بعیده بقیه بذارن کاری گیرت بیاد… !

آه کوهدشت غریبم …. کوهدشت  خوب  من…  می دونم زخم کم لطفی مسئولین غیر کوهدشتی  هنوز رو تنته… دردمند همیشه گرفتارم… باوفای همیشه قانع و ماندگارم… تومستحق این همه بی مهری نبودی بخدا … هزار بار بهت گفتم نذار این همه نسخه های مختلف جور وا جور  برات بپیچند…  گوش نکردی ٬ هر که رسید یه جور گرفتارت کرد ٬ آخه تو کدوم شهر سیم خار دار می کشن دور چمن بلوار ٬ اما برای تو کشیدن ٬ دیدی از همه اونایی که فقط ادعا داشتند کسی به دردت نخورد و فقط لاف بود و پرستیژ های بی خود اداری   …

کوهدشت من … کوهدشت  دردمند ٬ بیچاره و آرزومند من٬ حالا که به حرف من رسیدی به چند نکته خوب گوش بده اگه پسندیدی عمل کن و الا…. هر چه دیدی از چشم خودت دیدی ٬ بذار حداقل من حرفامو بزنم تا راحت بشم ٬ بخاطر اینکه خودم رو ببخشم

اول اینکه جوان ها و فرزندان لایق و شایسته ای داری٬  قدرشون رو ندونستی ٬ درسته تو به اون ها نرسیدی ٬ اونا رو دربدر و آواره شهرهای دیگه کردی که الحمدالله همه هم خوب رشد کردن ٬ اما اون ها هیچ وقت تو را فراموش نکردن و تنهات نمی ذارن… مثل همیشه کمکت می کنن روی پای خودت بایستی…

دوم اینکه قول بده دیگه داروی که هر آدم (مدیر) ناشی و بی سوادی برات تجویز می کنه  نخوری ٬ شاید خیلی ها بخوان دارو خورت کنن.. نگران نباش برای همه دردات دوا پیدا میشه فقط ممکنه کمی طول بکشه اما انشاء الله خوب می شی… نگران نباش عزیزم ٬آخه چرا باید بشی طرح کاد مدیران بی تدبیر و بی ترکیب ٬ چرا باید یه عده ای مدیر فله ای  صرف طرفداری از یه  آدم که در انتخابات پیروز شده بر مستند حساس ترین ادارات  جولان بدن ٬ نه علم مدیریت می دونن و نه سوادش رو دارن ٬ بخدا تو خیلی گناه داری کوهدشت من  ٬ دلم برات میسوزه ٬

 آخر اینکه عزیزم نگران بیکاری خودت و بچه هات نباش٬ می دونم تو کشور مقام اول رو داری … اصلاْ بابت این مقام اولی که کسب کردی  بهت تبریک نمی گم ٬  انشالله و با یاری خدا با همت همین بچه هات یه کار آبرومند پدر مادر دار برات پیدا می کنیم تا  از این گرفتاری نجات پیدا کنی .

وحرف بعد از آخرم  کوهدشت گلم … ای کوهدشت  خوب و مهربان من، خیلی ها شاید هنوز نمی دونن تو ۵۵۰ شهید از بهترین بچه ها تو تقدیم انقلاب کردی ٬ خیلی جانباز و آزاده داری که همه شون کلکسیون درد ند ٬ خیلی ها نمی دونن تو یه گردان داشتی به اسم محبین که چندین عملیات بزرگ رو انجام داده  ٬ خیلی ها نمی دونن تو بیش از صد ها بار بمباران شدی ٬ تو تشیع جنازه های  بزرگ  رو بیاد داری ٬ آوارگی مردم رو زمان بمباران بیاد داری ٬ خیلی ها نمی دونن بچه های شیمیایی تو یکی یکی دارن ترکت می کنن و غریبانه می رن تا ابدیت .

کوهدشت عزیزم یه کمی هم به داشته هات فکر کن و مطمئن باش میتونی بهتر بشی… از بچه هات که در مهاجرت هستند  دعوت کن ٬ نخبه های شهر رو شناسایی کن ٬ یه جلسه برای نخبه های شهر بذار ٬ ازشون بخوا بهت کمک کنن ٬ بهشون بگو دردت چیه ؟ حتماْ  کمکت می کنند ٬  ٬هیچ وقت نا امید نباش… کوهدشت خوب من … با همه مشکلات، دردها و گرفتاریهایت بازهم دوستت داریم و جان ناقبلمان را فدای ماندگاری نامت می کنیم … شهرمن… کوهدشت عزیزم … مامن و زادگاهم… دوستت دارم… دوستت دارم … دوستت دارم …

منبع عكس:  امين آزاد بخت   http://lorestan.webphoto.ir/

Advertisements

8 دیدگاه برای «كوهدشت عزيزم ، سلام»

  1. اين دردنامه را بايد براي جاي جاي لرستان خواند!!!!

  2. دانش :مطلب بسیار جالبی نوشته ای دید بسیار جامعه شناسانه ای به مسائل دارید. یکی ازمشکلات مردم ما عدم آگاهی می باشد باید نهایت سعی و تلاش را بخرج دهیم که از روش های ممکن مردم را از مشکلات و ریشه انها اگاه کرد. باید قشر تحصیل کرده را در این امر سهیم کرد. بهر دلیل کسانی که تحصیلات بالاتری دارند حرفشان نزد عامه از دیگران مقبول تر است به شرطی که از هرگونه اصطلاحات کاملا علمی و یا پسوندهای «ایسم دار» خودداری کرد و با زبان خودشان صحبت نمایند. ما تا زمانی که درد خود را نشناسیم و به ان اقرار نداشته باشیم نخواهیم توانست در درمان آن اقدامی بکنیم. ما باید قبول داشته باشیم که قسمتی از مشکلات به خود مردم برمی گردد این ما مردم هستیم که زمینه ها را فراهم می نماییم تا فلان مسئول خوب کار نکند مگر همین مسئول قبلا یکی مثل ما نبوده، وقتی که شخصی معتاد می شود می گویند یکی ازمهمترین دلایل این اعتیاد خانواده می باشد پس بدانیم که وقتی مسئولی تخلفی کرد و یا ندانم کاری کند بخشی از این رفتار به ما مردم برمی گردد که زمینه این کار را برایش فراهم کرده ایم.

  3. قلبم گرفت ولی باور دارم که باوجود امثال شما اینده ی کوهدشت عزیزم روشن است

  4. باور دارم که ما روزی خود را باور میکنیم ورنسانس لرستانی ایجاد میشودوهمه باور میکنند لرها را

  5. این مطالب حقیقتهایی است که همیشه روان مرامیسوزد…شهرمن طفلک شیرینم همیشه دردام بلاست…همیشه دردام سادگیست وهمیشه نمداندوناآگاه همیشه میبازد.وقت سفرگفتم:وطنم آنجاست که روحم آزاد و قلبم سرشارازاطمینان است ، همچنان درپی وطن میگردم و دلم برایت تنگ است، کوهدشت،وطن پردرد من…

امکان ثبت دیدگاه وجود ندارد.