شيرين كاري هاي آموزش و پرورش لرستان

علي رومي‌پور، هفته نامه سيمره: گفت‌وگوي خبرنگار سيمره با جناب آقاي ماكنعلي مديركل آموزش و پرورش استان را كه خواندم از يك طرف نسبت به گفته‌هاي ايشان اميدوار شدم و از طرفي وضعيت آموزشي موجود در محيط تدريسم مرا آزرده ساخت كه نكند جناب آقاي ماكنعلي از اعمال سليقه‌هاي پرسنل اداره‌ي آموزش و پرورش خبر نداشته باشد به همين جهت مناسب ديدم كه در همين نشريه باب گفت‌وگو را بگشايم، اميدوارم نشريه سيمره به قولي كه داده عمل نمايد. 
 براساس فرموده‌ي پيامبر اكرم(ص) که می‌فرمایند” من برای کامل کردن اخلاق برانگیخته شده‌ام”، شغل معلمی به شغل انبیاي خداوند، همانند شده‌است. معلم می‌سوزد و گرمای زندگي‌بخش خود را به جامعه مي‌بخشد تا جامعه‌ای پویا و زنده و رو به جلو داشته‌باشد. حاصل این سوختن، البته كه ساختن نیروی انسانی يا به تعبيري سرمایه‌ي اصلی جامعه است.

 شكي نيست که اين مهم فراهم نخواهد شد مگر اين كه معلمان در اين فرآيند از كرامت و پايگاه اجتماعي مناسبي برخوردار باشند. براي فراهم شدن اين احساس، عوامل زيادي دست به كارند اما مهم‌ترين عامل برخورد احترام‌آميز، درست، حساب شده و بدون تبعيض هم‌كاران اداري با معلماني است كه در صف پيشين فرآيند ياددهي- يادگيري در تلاشند. به قول معروف «حرمت امام‌زاده به متولي آن بستگي دارد» وقتي دستگاه متولي معلمان يعني آموزش و پرورش… با دلايل و مستندات زير، خود به نابرابري‌ها، تبعيض‌ها، بي‌حرمتي‌ها و برخوردهاي نامناسب با هم‌كاران دامن مي‌زند چه انتظاري از جامعه مي‌رود كه به معلمانش احترام كند هرچند مردم خيلي خوب، خادم را از خائن تشخيص مي‌دهند.

كيست باور نداشته باشد كه برخورد درست با هم‌کاران فرهنگی ميزان بهره‌وری را افزايش مي‌دهد؟ در کشورهای پیشرفته دنیا، جامعه‌ي معلمان از احترام ويژه‌اي برخوردار است و از اين جامعه به عنوان زیر‌ساخت و زیر‌بنای واقعي يك جامعه‌ي سالم و برخوردار، عنوان می‌کنند، پرسش اين است: آیا در جامعه ما، به ويژه در استان لرستان و«آموزش و پرورش» چنين رويكردي حاكم است؟ پاسخ به اين پرسش را به ديگران وامي‌گذارم اما باور دارم كه بسیاری از هم‌کاران فرهنگی که در مدرسه‌هاي عادي و حاشیه‌ي شهر-كه هزار يك مشكل دارند- از جان مایه می‌گذارند، صادقانه زحمت مي‌كشند، اما بدبختانه! مورد بي‌مهري مسؤولان قرار مي‌گيرند. دريغا و دردا! كه مسؤولین محترم آموزش و پرورش…، به جای تشویق این عزیزان! بنا را بر اذيت و آزار آن‌ها نهاده‌اند!

بنده به عنوان یکي از اين فرهنگیان به چندین مورد از برخورد نامناسب هم‌کاران اداري اشاره مي‌كنم قضاوت را به خوانندگان عزیز واگذار می‌کنم.

1-  در شهریور ماه ۱۳۸۸ هنگام سازمان‌دهی دبیران مقطع متوسطه، بنده با این که امتیاز داشتم و نوبت تعيين مكان خدمتم بود، متأسفانه با ممانعت مسؤول مربوطه روبه‌رو شدم و اجازه‌ي انتخاب محل دل‌خواه خدمت را به من ندادند و حتا این برخورد غيرمتعارف، موجب اعتراض یکی از هم‌کاران با انصاف حاضر در جلسه شد!!!!

2- در بعضی از مراکز پیش‌دانشگاهی و دبیرستان‌های دخترانه دولتی و غیرانتفاعی در سطح شهر، به علت کمبود نیرو یا به خاطر به‌کارگیری نیروهای زبده، جهت پیشبرد آموزش…، از آقایان استفاده کرده‌اند. نكته اين جاست كه مسؤولين آموزش و پرورش…، در پايان سال تحصيلي جاري، آن هم در يك آموزشگاه غيرانتفاعي دخترانه، به دليل استفاده از هم‌كاران مرد! به مؤسس آن آموزشگاه نامه مي‌نويسند كه چرا از نيروي مرد استفاده كرده‌اي ؟و تازه به خاطر لج‌بازي با يكي از هم‌كاران، ابلاغ برخي از هم‌كاران خانم را كه در اين آموزشگاه تدريس موظف داشتند لغو مي‌كنند!!! و به مدارس دولتي مي‌فرستند البته بدون تدريس! پرسش اين است: اگر اين قانون است چرا فقط در يك آموزشگاه اجرا مي‌شود؟ به چه دليل در پايان سال تحصيلي صورت مي‌گيرد؟ آيا پاي غرض و… شخصي و تسويه‌حساب جناحي و خطي در ميان نيست؟ اگر چنين است پس واي بر آموزش و پرورش… كه چنين افسار گسيخته مي‌تازد!!

3- هم‌كاران فرهنگي كه در گروه‌هاي آموزشي با رأي معلمان برگزيده شده‌اند و در طول فعاليت رتبه‌هايي علمي در سطح استان كسب كرده‌اند لغو ابلاغ مي‌كنند و تعدادي را به صورت انتصابي، منصوب مي‌كنند!

4- كار ابتكاري اداره آموزش و پرورش، قدرداني از دبيران تلاشگراست كه در نوبه‌ي خود كار بسيار خوب و سودمندي است. اما اگر درست اجرا شود جواب مي‌دهد.

در صورتي كه آقايان باز هم در اين مورد اولويت‌هاي سياسي را در نظر گرفتند و اصل قضيه را فداي برخورد‌هاي جناحي كردند. به عنوان نمونه در يك مدرسه غير‌انتفاعي يكي از هم‌كاران با صدرصد قبولي جز دبيران ساعي نمي‌شود!! در صورتي كه در همان مدرسه يا مدارس مشابه، يك نفر ديگر از هم‌كاران با همان شرايطي كه عرض كردم، معلم ساعي مي‌‌شود والله بالله اين كار زشت است اين كار، انگيزه را از نيروهاي واقعاً تلاشگر مي‌گيرد و موجب فساد مي‌شود. اين كارها، وقتي زشت‌تر مي‌شود كه با انگيزه قربه‌الله انجام مي‌گيرد! خدا به داد ما برسد!

Advertisements